فرض کن

به عکاس بگویم
تارهای سپید را سیاه کند

و چین و چروک را ماست مالی
و حتی از آن خنده ها که دوست داری برایم بکارد

باز هم از نگاهم پیداست چقدر به نبودنت  خیره مانده ام . . .