دراین روزهای پاییز مدام کم می آورم
کم می آورم حضورت را
کم می آورم بودنت را

از کم آوردن های پی در پی پاییزی هم که بگذریم
نه
چیزی عوض نمیشود
بیشتر ازین ها خسته ام
بیا
بیا وپناه خستگی هایم باش
بیا تا بودنت بهانه ای شود،
برای شکستن این بغض پاییزی